Life @ Akita.1
posted on 19 Apr 2010 09:11 by yamate
แบบว่า.. ตอนแรกจะย้ายที่ทำบลอค
เพราะว่า เปิด exteen ไม่ค่อยติด มันชอบเด้งเป็น
Internet Explorer cannot display the webbpage
อะไรเทือกๆนั้น และตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ฮ่ะ... (ต้องกดรีเฟรชตลอดเวย์)
แต่ว่านะ ก็นั่นแหละ ความขี้เกียจมันช่างสูงส่งนัก -_-
ก็กลับมาตายรังอยู่ที่เดิม ฮ่าๆๆๆ (ขอบคุณ theme บลอคจาก คุณ jaelsoul มา ณ ที่นี้ค่ะ)
*
ตอนนี้อยู่ญี่ปุ่นมาได้ห้าอาทิตย์แล้ว
เห้ย! ห้าอาทิตย์แล้วเรอะ?
บร๊ะเจ้า -___-"
ทำไมมันเร็วจัง?
แต่ว่ามิ้นไม่ได้อยู่โตเกียวนะ อยู่อาคิตะ
(อย่าทำหน้างง.. เดี๋ยวจะบอกให้ว่ามันอยู่ส่วนไหนของญี่ปุ่น)
เห็นอาคิตะกันมั้ยตัวเอง?
อาคิตะเป็นจังหวัดที่อยู่ในเขตโทโฮคุ ก็คือภาคเหนือของญี่ปุ่นนั่นแหละ
ตอนนี้อากาศยังหนาวอยู่เลย ลมแรงมาก~
เมื่อวานซืนก็หิมะตก จริงๆมันเป็นฝนแหละ
แต่มันหนาวมาก เลยกลายร่างเป็นหิมะ มันตกไม่ค่อยหนักเท่าไหร่
มีหนักๆไปแล้วประมาณอาทิตย์ที่แล้ว ขาวกันเลยทีเดียวเชียว
คือมาญี่ปุ่นรอบนี่ไม่คิดว่าจะเจอหิมะตกแล้ว เพราะว่ามันเดือนสามเดือนสี่แล้วไง
ดันได้เจอซะงั้นน่ะ - -
ก่อนขึ้นมาอาคิตะนี่ก็เที่ยวๆอยู่กับทัวร์อาทิตย์นึง
ไปโอซาก้า นาโกย่า โตเกียว
แล้วก็อยู่เองต่อกับเพื่อน ไปอยู่บ้านโฮสที่ไซตามะ
เป็นโฮสที่ใจดีมากกก..~
ได้ไปหลายๆที่ที่ไม่เคยไป แล้วก็ที่ๆไปมาแล้ว ก็ไปอีก (จะบอกทำไม?)
ไม่ได้มาญี่ปุ่นห้าปีแล้ว คิดถึงจังง..
ตอนช่วงที่อยู่ไซตามะก็มีไป โอมิย่า ฮาราจูกุ ชินจูกุ ชิบูย่า ฯลฯ
มีไปแซบๆกับทัวร์ของน้าเพื่อน ไป "คามาคุระ" ด้วย
ไม่เคยไปเลย.. รอบนี้รอบแรก โครอกเกต์มันม่วงอร่อยมากค๊าบ~
เห็นแล้วหิวเลย -____-"
พอปลายเดือนก็ย้ายถิ่นฐานขึ้นมาอยู่เซนได
ไปเบียดเบียนที่พักอาศัยอยู่ที่หอพักของรุ่นพี่ (ขอขอบคุณพี่โบมา ณ ที่นี้ค่ะ *โค้ง*)
พี่โบพาไปดูดอกบ๊วย เพราะที่เซนไดซากุระยังไม่บาน
เราก็ชมบ๊วยกันไปก่อนพลางๆ
ที่สวนที่ไปมีต้นบ๊วยอยู่ประมาณ 50 สายพันธุ์ได้..
ขอโทษที่จำชื่อสวนไม่ได้ ฮืออ..
ช่วงที่อยู่เซนไดสามวันก็ ช้อปปิ้งกันไป
ไปเอาท์เลทมา ชอบมากกก.. ลดกันกระจาย
รองเท้าบู๊ตจากคู่ละ หมื่นสามพันกว่าเยน เหลือ สองพันเยนถ้วนๆ
สองพันเยนถ้วนๆ!
นั่นแหละ.. เลยสอยมาซะ ฮ่าๆๆๆๆๆ
เสื้อห้าสิบเปอร์เซนต์ จะเหลือเรอะ?
แล้วก็เสด็จขึ้นดอย..
อ่า.. ท้องทุ่ง ภูเขา และความเขียวขจี ~
จะซื้อของทีต้องนั่งบัสเข้าเมืองฮ่ะ
อินาก๊า อินากะ -_________-"
ต้องเช็คตารางบัสดีๆ พลาดแล้วพลาดเลย รอเป็นชั่วโมง..
รถไฟนี่ ประตูไม่เปิดเองนะคะ ต้องกดปุ่มให้มันเปิด และปิด
ตามสถานีเล็กๆนี่ ตู้กดตั๋วไม่มีค่ะ
เป็นคุณผู้หญิงนั่งขายตั๋วอยู่ในเคาท์เตอร์ เปิดเก้าโมงเช้า ปิดห้าโมงเย็น
ถ้าจะไปรถไฟรอบเย็นกว่านั้น จงหาลู่ทางในการซื้อตั๋วเองนะคะ
(นี่กำลังหาลู่ทางอยู่ ไว้เจอแล้วจะมาบอก - -)
ขาออกไม่มีที่เสียบตั๋ว น่ะ....
คุณคนขับรถไฟลงมายืนเก็บตั๋ว บร๊ะเจ้า~
ไม่เคยพบ ไม่เคยเห็น...
ใครอยากเห็นมาอาคิตะสิ ฮ่าๆๆๆๆๆ
แต่ว่าสถานีใหญ่ๆก็มีตู้กดตั๋ว เสียบตั๋วตามปกตินะเออ มันไม่บ้านนอกขนาดนั้น (เหรอ?)
ถนนหน้ามหาลัย.. อืม เขียวเชียว แต่อากาศดีนะ
ที่อาคิตะนี่จะมีงานเทศกาลหลักๆก็คือ Akita Kantō Festival เป็นพิธีแค่โคม.. อืม โคม
นี่แหละโคม ฮ่าๆๆๆๆ
อันนี้คือตอนที่เค้าซ้อม + โชว์ให้ดูกันที่มหาลัย
เค้าจะต่อไม้ขึ้นไปยาวๆ แล้วก็ใช้มือข้างเดียวถือ
บางคนก็จะวางไว้บนหัว หรือว่ารำพัดไปด้วยก็มี
อันนี้เป็นฝั่งให้จังหวะ
ต่อไม้ขึ้นไปสูงมากกกก..
งานเทศกาลนี้จะมีช่วงประมาณเดือนตุลาคม
แต่ว่าอยู่ไม่ถึงอ่ะ เสียดาย.. อยากอยู่ดู มันอลังการอยู่นา หาดูยากๆ
งานเทศกาลอื่นก็มีพวกงานเทศกาลนามาฮาเกะ จัดช่วงปีใหม่ (ผ่านมาแหล่ว)
เป็นเทศกาลที่คนจะแต่งตัวเป็นปีศาจ แล้วมาหลอกเด็กตามบ้าน
ไม่เชิงหลอกแฮะ ก็จะไปตามบ้านต่างๆ แล้วถามว่า "บ้านนี้มีเด็กไม่ดีมั้ย?"
พวกพ่อแม่ก็จะบอกว่า "ไม่มี" แล้วก็ให้อาหาร หรือเหล้าให้นามาฮาเกะไป
หน้าตาของนามาฮาเกะ จะเป็นแบบนี้แล..
เค้าว่ากันว่า
- ข้าวอาคิตะอร่อย (อร่อยจริงๆ)
- ถ้าจังหวัดไหนข้าวอร่อย สาเกจะอร่อยล่ะเออ (อันนี้ไม่รู้ หนูไม่กินสาเก)
- อาคิตะเป็นแหล่งออนเซน
- อาคิตะผลไม้อร่อย (ส้มเดโกปองอร่อย สตอเบอรี่ก็อร่อย มะม่วงสุกอร่อยมากกก..)
แต่ผลไม้ไทยยังไงก็เริ่ดกว่าค่ะ
ไว้จะไปเสาะหาแหล่งออนเซน อยากไป๊อยากไป..
ไว้มีอะไรน่าสนใจจะมาอัพเดทเพิ่มเติม
อืม.. มันเหมือนจะมีสาระนะเอนทรี่นี้ ฮ่าๆๆๆ
ปล. สวัสดีปีใหม่ไทยย้อนหลังค๊าบ~
ขอโฟ่ส่งท้าย
ตอนนี้ได้บัตรคอนเสิร์ต Hey! Say! JUMP มาแล้ว
ฮืออออออออ..
ดีใจมากกกกกกกกกกกกกกกกก กกกก ก..
คิดว่าจะไม่ได้ดูซะแล้ว *กระโดดโลดเต้น*
ขอบคุณพี่โอพี่เคย์ที่หาบัตรให้
ออกตังให้ก่อนด้วย ขอบคุณมากๆเลย
ถึงมันจะไกลก็ไม่เป็นไร อืม.. แต่แอบแพงถ้าเทียบกับระยะทางจากที่นั่งไปถึงเวที
เอาเหอะ อย่างน้อยก็ได้ดูน้องแล้ว *ซับน้ำตา*
ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ญี่ปุ่นและคอนน้องๆ
ไม่เสียชาติเกิดแล้วเว๊ย! (นี่ก็เว่อไป -_-")
ปล. ข่าวเสื้อแดงออกทีวีญี่ปุ่นด้วยล่ะ
แล้วคนซวยก็คืออิมิ้นและเพื่อนๆนี่แหละ ต้องคอยตอบคำถามอาจารย์
อยากจะบอกอาจารย์จริงๆเลยว่า
"เลิกถามได้แล้ว.. กูอายยย ย.."
ไม่อยากเป็นคนไทยมันก็ตอนนี้แหละค่ะ.. บอกอาจารย์ไปซะดีมั้ยว่าเป็นคนเวียดนาม ฮ่วย - -
My Mood: Hungry~
Song: Sakuta Girl - NEWS
Place: In Hey! Say! JUMP's World